सौ. समता दिपक पाटील

सर्वांशी मनसोक्त राहणं, सोडून दिलं मी आता... लोकं आपला वापर करतात  आणि फेकतात ही सहजचं... आपल्या विचारांनाचं... नव्हे..  नव्हे..  कधी कधी नकळत,  आपल्याला ही कचरा-कुंडी  करतात.. बऱ्याचदा... आहोरात्र विचार करतो  आपण त्यांचा... पण, तरीही त्यांना नसतो  विचार आपला.. फक्त आसतात त्यांनाच अडचणी, त्यांनाच आसतात मूलबाळ, संसार अन् दुखणं ही शरीराचं... गरजे नुसार घेतात मनसोक्त वेळ  आणि मदत ही, तरीही महत्त्वाच्या वेळी ठेवतात  आपल्या हातावर तुरी... स्वतः च्या डोळ्यात  नीट न पाहता..  पाहतात आपल्याच डोळ्यात.. नाही दिसतं ओ यांना  आपल्या स्वतःच्या डोळ्यातील कुसळं, त्यांना दिसत आसते फक्त आणि फक्त  आपल्या डोळ्यातील मुसळं... स्वतः ला हे आसं सिद्ध  करायचं म्हणजे... तरी काय हो...? प्रत्येकाला त्याच्या ही जिवनात  असतो सुखाचा सुगंध  तर असतो कधी अज्ञात दुःख. नसतं येत प्रत्येकाला  सांगता आपलं खरं दुःख, म्हणून काही त्याला नसेल का स्वतःच्या वेदना? जेव्हा करतो  आपण विचार सर्वांचा, तेव्हा आपोआप   जाग्या होतात संवेदना. क...